Het lijflied van de militair? ‘Brothers in Arms’ van de Dire Straits. Het koste me een krappe week bij dit radiostation om daar achter te komen. Of er nou er iets te vieren of iets te betreuren valt, deze plaat is op wonderlijke wijze altijd gepast.

Een vriend merkte laatst op dat hij het idee had dat militairen vooral graag naar trance en hardcore luisterden. Deels wel, zei ik. Maar feit: het Nederlandse lied heeft de grootste aanhang. Van Nick&Simon tot Wolter Kroes tot volkszangers die hun geboortedorp nooit uitkomen en die het bij voorkeur goed zouden doen op een zweterige braderie. Wel eens gehoord van het enthousiaste duo Sjef en Sjonnie, of van Dominique Vos? Ik heb ze leren kennen door UruzganFM. Hoe erg deze platen ook mijn trommelvlies irriteren, het idee van requests is natuurlijk dat de luisteraar even in controle is. En dus zal ik draaien wat ze willen.

Moedertaal
En dat is ook wel weer tof. Want waarschijnlijk heb je als militair zo ver van huis wat meer behoefte aan je moedertaal en aan Guus Meeuwis die zingt over een muts op z’n hoofd, dan aan de nieuwste hit van Mumford&Sons. Die draai ik daarna dan weer, trouwens. Zo ben ik dan ook wel weer.

Vergeten
Vorige week sprak ik Jessie in de uitzending. Zij had een soort gebbetje met haar man Michael. Als ze samen in de auto zaten, draaiden ze ‘Jackson’ van Johnny Cash en June Carter en zij speelde dan June en hij Johnny. En maar playbacken. Je snapt het. Maar nu zit hij in Uruzgan en mist ze hem. Dus toen ik Michael vanaf Kamp Holland sprak en hem een stukje liet horen van die plaat, wist hij gelijk dat zijn vrouw als verrassing aan de andere kant van de lijn hing. Even zaten ze weer in die auto, zongen ze lachend mee en waren ze vergeten dat ze nog tot eind oktober zonder elkaar zijn.

Dat doet muziek. Daarom kan ik ‘Brothers in Arms’ nooit meer zonder kippevel luisteren.

Hanneke is UruzganFMs derde en laatste dj. Sind eind vorig jaar presenteert zij het programma en ze mag vandaag het licht en geluid uitdoen. De muziek die bij UruzganFM hoorde zal ze nooit meer vergeten.